ترول کردن یک روش ماهیگیری است که شامل کشیدن طعمه یا طعمه از طریق آب برای ترغیب ماهی برای گاز گرفتن است. در درجه اول به شکل ترول با قطب آب شیرین و ترول قایق آب شور است.
ترولینگ در آب شیرین گونه هایی مانند کپور صلیبی را هدف قرار می دهد و بر تکنیک هایی که شامل "حرکت آهسته، تغییر و مکث" است تاکید می کند. اغلب از طعمه زنده در کنار وسایلی مانند تیرهای بلند با خطوط کوتاه و شناورهای "ستاره" (مهره) استفاده می کند. ترول کردن در آب شور ماهی‌های ساکن در سطح بزرگ و مهاجر-مانند بادبان و ماهی تن را هدف قرار می‌دهد. این شامل کشیدن طعمه های مصنوعی پشت یک قایق تندرو در حال حرکت است و یک رویداد اصلی در مسابقات بین المللی ماهیگیری در آب شور است.
ماهیگیران گاهی اوقات با موقعیت هایی مواجه می شوند که ماهی ها طعمه را رد می کنند و نه دستکاری طعمه فعال و نه غیرفعال کار نمی کند. در چنین مواردی، ترولینگ می تواند نتایج شگفت آور موثری به همراه داشته باشد.
روش ساده است: خط را به گونه ای ببندید که طعمه حدود 10 سانتی متر جلوتر از محل طعمه گذاری شده ("شنا") فرود آید. هنگامی که طعمه به پایین رسید، میله را به آرامی به سمت عقب بکشید تا طعمه را در امتداد پایین و از طریق ناحیه طعمه‌گذاری شده بکشید. ماهی ها اغلب درست زمانی که طعمه از منطقه طعمه شده بیرون کشیده می شود ضربه می زنند. هنگام ترول کردن، سه نقطه بسیار مهم است: اول، سینک (وزن سرب) را بیشتر از خط حرکت دهید تا از دید ماهی دور بماند. دوم، شناور را به طور کامل زیر آب نکشید، در غیر این صورت دید سیگنال های گاز گرفتن را از دست خواهید داد. و سوم، مطمئن شوید که طعمه از کف بلند نمی‌شود-در صورت بالا آمدن، گاز گرفتن ماهی متوقف می‌شود.
ترول آب شور به طور خاص به روش صید ماهی های شکارچی بزرگ با کشیدن طعمه های مصنوعی یا طعمه های زنده در امتداد سطح یا در ستون آب فوقانی-تا-در پشت یک قایق تندرو متحرک اشاره دارد. گونه‌های هدف اولیه شامل ماهی‌های سطحی مهاجر مانند بادبان، ماهی تن، ماهی-ماهی (دورادو) و سالمون است. مسابقات ترولینگ نشان دهنده اوج مسابقات ماهیگیری است. آنها معمولاً در آبهای عمیق برگزار می شوند و رقبا در حین سوار شدن بر قایق های تندرو از فریب های مصنوعی استفاده می کنند.